HOE EEN SAAI WEEKEND TOCH WAARDEVOL KAN ZIJN!

Geplaatst door
Isabel Buijel
op
21 Sep 2018

Zoals het merendeel van werkend Nederland ben ik terug van een heerlijke vakantie en sinds een maand weer aan het werk. Nog steeds uitgerust, al is een deel van het ontspannen gevoel al weer vervlogen. Stiekem is het best weer vol en druk geweest.
Dus hoe fijn is het dat het hele weekend van vrijdagavond tot zondagavond leeg is.
Kan ik lekker weer terug naar de relaxte stand van de vakantie met tijd voor mezelf en voor onszelf; mijn partner en ik hoeven enkele dagen niets.

Echter de praktijk is een andere. Want ik voel mij helemaal niet prettig als ik op zaterdagmorgen opsta. Waarom zijn er toch die spanning en dat ongemak?
Als ik echt eerlijk ben, voelt het komende weekend meer als onrustig en leeg dan als fijn. Spontaan borrelen er allerlei andere negatieve gedachten op, die me ronduit neerslachtig maken. Zittend op de bank, baal ik steeds meer van mezelf en van alles. Waarom kan ik niet van deze vrije tijd genieten en ga ik in plaats daarvan over allerlei zaken malen? Waarom komt er als reactie de neiging om te gaan werken? Waarom voel ik me ontevreden en onzeker?

Totdat ineens het kwartje valt.
Natuurlijk kom ik op deze vrije zaterdag mezelf tegen, want er is veel ruimte voor!

Na een maand werken, dreig ik in weer in enkele patronen te vervallen, die minder goed voor mij zijn. Die ‘wijze stem’ laat zich nu nadrukkelijk horen. Ik was weer gejaagder aan het werken en leven. Terwijl ik dat eigenlijk niet wil, omdat vertraging beter voor mij is.
Als ik mijn innerlijke rust en energie kan behouden, ben ik blijer en effectiever. Dan kan ik de mindere zaken beter relativeren. Dan is er meer rust en aandacht mogelijk voor mezelf, de ander en de activiteit van dat moment. Door zo druk bezig te zijn, houd ik echter ook mijn eigen twijfels en angsten op afstand. En daar was ik dus mee bezig. Met dit inzicht wordt de spanning minder zwaar, want nu is er het besef dat mijn onrust en onbehagen nuttig en waardevol zijn. Hierdoor lukt het de stroom gedachten en gevoelens over me heen te laten komen en er echt naar te luisteren.

Want het is waar dat ik stressgevoelig kan zijn en dat ik mijn rust en ontspanning heb te nemen, zeker nu mijn man sinds 1.5 jaar ernstig ziek is. Ik weet inmiddels ook dat mijn angsten sneller overgaan als ik ze toelaat en doorleef, dat er daarna hoop en vertrouwen volgt. Het is waar dat mijn werk mijn passie raakt EN dat ik meer tijd wil nemen voor thuis en andere leuke dingen die mij als mens verrijken; mezelf verdiepen in klassieke muziek, lekker veel lezen en naar film en het theater gaan etc.. Geleidelijk word ik rustiger en ervaar ik meer mildheid en evenwicht.

Zowel confronterend als verhelderend dat mij dit overkomt, als vrouw van 53 jaar die al 15 jaar coach en trainer is in persoonlijke ontwikkeling. In mijn werk ben ik continu bezig mensen te helpen in hun kracht te komen en eigenaarschap te nemen. Natuurlijk gaat het dan ook over vitaliteit en zingeving. Toch trap ik, als ieder mens, in mijn eigen valkuilen. En dat is ook helemaal niet erg, mits ik dit mechanisme onderken en er iets mee doe.
Gelukkig heb ik, met de nodige moeite en hulp, geleerd mijn valkuilen sneller onder ogen te zien en er verantwoordelijkheid voor te nemen. Mijn innerlijke criticus is een liefdevolle stem geworden, waar ik eerder en beter naar luister. Ik weet inmiddels dat deze stem mij helpt tot betere keuzes te komen en goed voor mezelf te zorgen.

Bewuster en lichter, kijk ik om me heen en dan zie ik op de klok dat er pas een uur is verstreken. In dat ene uur heb ik een intense en emotionele reis gemaakt.
Van de ‘ doe- en holstand ‘ ben ik weer in de ‘zijn-stand’ beland. Mijn wortels staan weer stevig in de grond; krachtig en kwetsbaar tegelijk zoals riet langs het water.

De rest van mijn weekend is heerlijk geweest. Opnieuw ben ik weer een beetje wijzer en sterker geworden na deze confrontatie met mezelf. Onze levensreis echt aangaan en verantwoordelijkheid nemen voor onze keuzes, is soms moeilijk. Het is echter ook het mooiste wat er is, want als je buiten je comfortzone gaat en als je je angsten omarmt, volgt er ontwikkeling. Dat groeiproces aangaan is mijn tip aan jou als lezer, want dat levert je veel goeds op. Succes en plezier met jouw reis!