073 – 641 20 47

1 mrt 2017

Hee, leukerd…!

Vandaag is het Nationale Complimentendag. Hoe mooi is het om iemand een compliment te geven. Vandaag, maar eigenlijk iedere dag…

COMPLIMENT
Vorig jaar dronk ik een kop koffie in een café-restaurant, waar ik een prachtige mevrouw zag zitten. Ik merkte dat ik tijdens het gesprek met mijn partner steeds over zijn schouder keek, richting die mevrouw. Ze viel me op; een prachtig gestylde antracietgrijze coupe, schitterende grijze ogen en een subtiele rode lipstick. En vooral een unieke uitstraling.
Ze rekende haar cappuccino af en stond op. Vóórdat ze haar jas aandeed, liep ik even naar haar toe. Ik móest zeggen wat ik vond. Als ik het denk, kan ik het ook zeggen, toch?
“Mag ik iets zeggen…?” De dame keek enigszins verschrikt en zei: “Eh… natuurlijk…? Heb ik iets niet goed gedaan?”
“Ik vind u zo mooi en elegant”, zei ik. “Ik merk dat mijn blik steeds uw kant opgaat, dus moest ik dit gewoon even zeggen.”
Ze straalde me tegemoet.
“Oh”, zegt ze met een blosje, “wat leuk om te horen… en ik heb er niet eens echt moeite voor gedaan!”
En daarna, hoe leuk, zei ze dat zij hetzelfde heeft gedacht tijdens haar gesprek. En ook ik had niet echt moeite gedaan…Een fijn moment (wederzijds dus ook). Lichtvoetig ging ze het restaurant uit en ook mijn mondhoeken waren nog lang in een glimlach gekruld.

WAT EEN *** LIJK IK, ZEG…
Vorige week was ik bij een organisatie die voor een grote interne fusie staat. De kandidaten aan wie ik een TMA (Talenten Motivatie Analyse) terugkoppeling geef, zijn allen erg benieuwd. En soms gespannen.

“Ik ben wel een beetje geschrokken van dit profiel…”, zegt hij, als hij binnenkomt.
“Jeetje, wat een *** lijk ik zo, zeg, met al die lage scores. Daar moet ik echt wel op verbeteren!”
Ik kijk hem glimlachend aan.
“Besef je wel”, zeg ik, “dat juist al die lage scores talènten zijn?”
Hij kijkt me een beetje wazig aan.
“Hoe kan nu die 2 voor Onafhankelijk denken & handelen góed zijn?”
Ik vraag hem hoe hij samenwerkt. Wat hij doet als hij mensen mee wil nemen. Hoe hij beslissingen neemt in zijn rol waarin hij ook coördineert.
Hij vertelt dat hij graag in overleg werkt. Dat hij een teamspeler is en altijd transparant. Dat hij gevoel heeft voor de belangen én de positie van anderen in de groep en dat hij, door daar rekening mee te houden, draagvlak creëert.
“En hoe gemakkelijk is dat voor jou?”, vraag ik.
“Héél gemakkelijk, daar denk ik niet over na. Is toch ook gewoon, om dat zo te doen?”, zegt hij nonchalant.
“Dan is dat dus eigenlijk heel natuurlijk gedrag voor jou. En je wordt daarom gewaardeerd?”, vraag ik.
Hij kijkt me aan en een langzame grijns breekt door.
“Dat is dus juist góed…! Eigenlijk ben ik best leuk!”, straalde hij me tegemoet.

LEUKERD IN DE SPIEGEL
Met deze nieuwe bril bespraken we zijn profiel.
Het is vergelijkbaar met het eerste verhaal. Ook hij ging lichtvoetig de deur uit en de glimlach om mijn mond bleef lang hangen.
Gecomplimenteerd worden met iets is leuk. Het is nóg leuker als je jezelf een compliment kunt geven. Gewoon, om wie je bent. Om wat je doet. En iédereen heeft talenten. Iedereen heeft hoge en lage behoeften op drijfveren en daarmee bewuste of onbewuste krachten.
Weet jij eigenlijk wel hoe leuk je bent?

Vandaag is het Nationale Complimentendag.
Zullen we vandaag eens beginnen met: “Hee, leukerd in de spiegel…”? :-)

Plaats een reactie