073 – 641 20 47

8 sep 2016

Duurzame inzetbaarheid: vergrijzing… of verzilvering?

Aegon stelt voor de pensioenleeftijd te verhogen naar 70 jaar. Reden: de opbrengsten uit premies en beleggingen leveren onvoldoende op om op termijn nog voldoende te kunnen uitkeren.

“…tegenwoordig zijn mensen van 70 jaar gemiddeld genomen nog in staat tot werken”, stelt Herialt Mens, consultant Investment Solutions van Aegon Asset Management. Klopt. In diezelfde radiouitzending van BNR zegt hij in daaraan gekoppeld ook: “De vergrijzing neemt toe.”

Het woord ‘vergrijzing’ heeft een negatieve connotatie. ‘Vergrijzing’ associeert met ‘steeds minder in staat om te doen wat je wilt, mentaal en fysiek’. Die connotatie klopt natuurlijk niet.

Echter, de relatie (b)lijkt door het bedrijfsleven wél gelegd te worden. Immers, al vanaf de leeftijd van 50+ wordt bij selectie eerder uitgesloten – bewust of onbewust. Oók als iemand op een ‘lager niveau’ zou willen werken. Omdat -ie daarvoor kíest. De carrièrewens uit de jongere jaren is ingevuld, expertise is opgebouwd, hoger-meer-verder hoeft niet; nu is het tijd voor het delen van die expertise. Dat betekent: een nieuwe rol. Op een andere laag in de organisatie. Dichter bij het operationele gedeelte misschien. Dat betekent óók het aanspreken van andere talenten, andere drijfveren.

Een werknemer van 50 jaar is dus nog 20 (twintig!) jaar toegevoegde waarde voor een organisatie. Duurzame inzetbaarheid. En dan is ‘grijs’ ineens een kracht. Wanneer dringt deze kracht door tot het bedrijfsleven? Wanneer zijn organisaties klaar voor die paradigma-verschuiving?

Zullen we ‘vergrijzing’ vervangen door ‘verzilvering’?

Plaats een reactie